De eerste twee maanden met de nieuwe behandelmethode bestaande uit medicatie zitten erop! En ik zal maar met de deur in huis vallen: de resultaten waren ongelooflijk. Of zoals de oncoloog zei: De behandeling is succesvol! De woorden hoor ik in gedachte nog steeds, wat zeker geen straf is. Je

Niet schrikken, er is niets veranderd. Maar hoewel ik over het algemeen de moed er in houd, heb ik dit natuurlijk niet altijd. Doordat ik er zo goed over kan praten lijkt het ook altijd alsof ik het allemaal wel trek. Natuurlijk is dit niet altijd zo. Er zijn genoeg

Het was weer tijd voor een scan! En die was goed! De oncoloog zat met een tevreden en vrolijk gezicht tegenover mij, dat zegt al genoeg;) Dit deelden we natuurlijk weer met de hele familie, fysiek en online! Maar wat was er eigenlijk goed? De opties die we konden krijgen

Het is onvoorstelbaar maar waar! Mijn tumor is verder geslonken! Hoewel dit natuurlijk heel fijn is, kwam dit best even onverwacht binnen. Donderdag de 8ste mocht ik weer de MRI in. Hoewel twee maanden lang lijken gaan ze ook heel snel voorbij. Na ieder onderzoek komt natuurlijk ook de uitslag.

Hoewel het in mijn vorig blog al een hele rollercoaster was, is het daar niet bij gebleven. Na de geboorte van Roos vertrokken we tijdens de kerstvakantie voor weer een hoogtepunt: Wintersport! Met kerstmis gaan we met mijn schoonfamilie en ander gezin altijd naar Oostenrijk. Echt iets om naar uit

Tijd vliegt! Positief, of niet? Positief, want het betekent dat ik geniet van hoe alles gaat. Maar negatief gezien de factor “tijd”, mijn grootste vijand. Want ondertussen zitten we alweer in de maand waar ik mijn levensverwachting heb behaald: 14 maanden. Nooit had ik gedacht dat ik er nu zo